W jedynym istniejącym spisie mieszkańców powiatu Gdańskie Wyżyny z 1927 roku, mamy oficjalne wskazanie na istnienie ulicy, choć może bardziej adekwatnie byłoby nazywać ją „drogą”, noszącej nazwisko naszego patrona – Wiedemannsweg. Wiadomo, że powstała w uznaniu zasług samego Hermanna lub rodu Wiedemannów dla Pruszcza. Brakowało jednak wskazówek, gdzie Wiedemannsweg miałaby przebiegać.

Na przedwojennym planie Pruszcza, w zaktualizowanej wersji z II połowy XX w., droga nie jest zaznaczona. Nasza wiedza na temat usytuowania drogi zmieniła się w chwili, gdy zapoznaliśmy się z fragmentami Kroniki Rodu Wiedemann. Tam też wspomniano o istnieniu Wiedemannsweg podając jej prawdopodobny przebieg. Opis był nieprecyzyjny, lecz mimo to podjęliśmy próbę rekonstrukcji rzeczywistego przebiegu Wiedemannsweg. Widomo, że żadna z istniejących ulic nie mogła nosić tej nazwy, gdyż wszystkie w dalszym ciągu występowały we wspomnianym spisie. Wytyczono więc nową drogę lub nazwano istniejącą już ścieżkę, która dotąd nie miała swojego określenia. Wiadomo, że w spisie do Wiedemannsweg przypisany był tylko jeden budynek mieszkalny. Wzmianka w kronice, że Wiedemannsweg zaczyna się przy lazarecie (dzisiejszym ośrodku zdrowia przy ul. Grunwaldzkiej) był cenną i wiarygodną wskazówką, biorąc pod uwagę, że jednym z głównych twórców lazaretu był Hermann Wiedemann, a pierwszym lekarzem ordynatorem jego syn – Hugo. Ważnym tropem okazał się być opis drogi, która z początku biegła obok lazaretu, a następnie prowadziła do cmentarza. Z porządku ówczesnych ulic wiemy, że Wiedemannsweg nie mogła prowadzić do cmentarza ewangelickiego, gdyż musiałaby nie tylko pokrywać się po części z ul. Grunwaldzką, ale też przeciąć kanał Raduni. Jednakże w połowie lat 20. XX w. istniał już cmentarz katolicki przy dzisiejszej ulicy Wita Stwosza. Jeśli wyobrazimy sobie jak mógł wyglądać teren między lazaretem a cmentarzem w tamtym czasie, to stał już wtedy jeden budynek mieszkalny oddalony od wszystkich istniejących ulic. Stoi on do dzisiaj przy deptaku ul. Waląga i wyróżnia się swoją architekturą na tle pozostałych zabudowań. Droga Wiedemanna przebiegała zatem najprawdopodobniej obok tej jedynej wówczas posesji mieszkalnej. Od obiektu prowadzi też wybrukowana alejka, przechodząca obok Komendy Powiatowej Policji, a wieńczy ją łagodny łuk, uchodzący do ulicy Wita Stwosza, niemal naprzeciwko bramy wejściowej na cmentarz.

Wiedemannsweg jest jedyną przedwojenną drogą, która nie zachowała się do chwili obecnej. Jako że w pierwszych latach po zakończeniu działań wojennych doszło w Pruszczu do prawie całkowitej wymiany ludności, wraz z przedwojennymi mieszkańcami odeszła też pamięć o Wiedemannsweg.