Początek nowego roku to dla wielu z nas symboliczny moment na zamknięcie starego rozdziału swojego życia i rozpoczęcie kolejnego. Pełni nadziei na spokojną przyszłość i z niegasnącą ciekawością wobec nadchodzących wydarzeń, spoglądamy w kierunku Nowego Roku, szukając w nim obietnicy lepszych dni.
Ciekawość ludzka ma to jednak do siebie, że pragniemy uchylić chociaż rąbek tajemnicy dotyczącej tego, co dopiero przed nami. Ponad 100 lat temu wyrażano ją w tradycyjnych obrzędach i ludowych zwyczajach, praktykowanych również w Wigilię Nowego Roku. Wyjątkowe rytuały, które miały przepowiedzieć przyszłość i przynieść pomyślność w nadchodzącym czasie, były nieodłączną częścią tradycji noworocznej na terenach Kaszubskich i Kociewskich. Aby przybliżyć sobie ten świat dawnych swojskich praktyk, sięgamy do łam „Gazety Gdańskiej” z 31 grudnia 1923, która odsłania przed nami ich niezwykły charakter, oferując fascynujące spojrzenie na wierzenia i obyczaje ludowe ówczesnych mieszkańców wsi.
