Trzy dni! Dwa dzieła! I tylko jedna taka okazja w Pruszczu Gdańskim!
piątek 27.02- niedziela 01.03.2026,
12:00-20:00
Dom Wiedemanna, ul. Krótka 6, Pruszcz Gdański

Abakanowicz i Stryowski, dwa dzieła światowej rangi tworzą w Pruszczu bliską przestrzeń do dialogu o człowieku, jego relacjach i doświadczeniu istnienia. Po raz kolejny w kameralnej przestrzeni Domu Wiedemanna dochodzi do spotkania ze sztuką najwyższej próby z prywatnych kolekcji. Zestawienie różnych form, epok i wrażliwości staje się domeną tego miejsca, bowiem centrum wielkiej sztuki, nie musi znajdować się w muzealnych kolosach.

To tylko trzy dni! Od piątku 27 lutego do niedzieli 1 marca zaprezentujemy dwa wybitne dzieła: obraz Wilhelma Augusta Stryowskiego „Bitwa na śnieżki przed domem patrycjusza w Gdańsku” (ok. 1880) oraz rzeźbę Magdaleny Abakanowicz „Piotr i Paweł” (2009). Oba dzieła dzieli ponad wiek. Dynamiczne ujęcie dziecięcej zabawy w scenerii XIX-wiecznego Gdańska i milczące, anonimowe sylwetki monumentalnych postaci – gdzie zatem szukać wspólnego mianownika…?

Prezentacja stwarza unikalną przestrzeń do dialogu między narracyjnym malarstwem historyczno-rodzajowym a symboliczną, egzystencjalną rzeźbą współczesną. W uchwyconym niemal filmowo kadrze, Stryowski osadza człowieka w społeczności, w kontekście miejskiej wspólnoty. Dziecięca zabawa śnieżkami w scenerii dawnego Gdańska to symboliczna opowieść o dzieciństwie i wcielaniu się w role dorosłych, których codzienność pełna jest rywalizacji i napięć. W spontanicznych gestach młodych uczestników „bitwy” można dostrzec przedsmak przyszłych konfliktów, a zestawienie ich dziecięcej energii z majestatycznym tłem patrycjuszowskiej architektury podkreśla kontrast między niewinnością a ciężarem historycznych dziejów miasta. Na uwagę zasługują również flankujące portal kamienicy rzeźbione figury, które zdają się obserwować scenę zabawy. Stanowią rodzaj milczącej ramy, obecności spoza wydarzenia, która nadaje dziecięcym harcom powagi, korespondując jednocześnie z… surowymi sylwetkami „Piotra i Pawła” Magdaleny Abakanowicz. Tu jednak role odwracają się: to nie rzeźby spoglądają na ludzi, lecz żywi odbiorcy konfrontują się z imponującymi bohaterami. Pozbawione indywidualnych cech figury stanowią uniwersalny symbol kondycji współczesnego człowieka, naznaczonego doświadczeniem milczenia i wyizolowania. Tytuł „Piotr i Paweł” przywołuje ideę wspólnoty i duchowego wymiaru istnienia, nie tylko przez dosłowne odniesienia religijne, lecz jako ponadczasowy znak ludzkiej więzi.

Prezentowane dzieła pokazują moment napięcia między aktywnością i bezruchem, zabawą i konfliktem, wspólnotą i oddzieleniem. Pośród różnic i kontrastów przebija istotny punkt wspólny – materialność powierzchni. Śnieg u Stryowskiego modeluje przestrzeń obrazu niczym rzeźbiarska materia, zaś chropowata faktura brązu u Abakanowicz nosi ślady tkaniny, przypominając o jej korzeniach w sztuce tekstylnej. W obu przypadkach forma i faktura stają się nośnikiem emocji oraz pamięci.