Dom ten, wybudowany w ostatnich dziesięcioleciach wieku XIX, należy do tych budowli, które znane są przynajmniej z widzenia, wszystkim mieszkańcom naszego miasta. Ale nie tylko z tego powodu zasługuje on na uwagę. Jest on bowiem jednym z najlepiej zachowanych budynków tamtych czasów. Charakteryzuje się swoją bryłą, wzniesioną na planie litery „L”, a bardziej, widocznymi od strony naszej głównej arterii detalami. Są nimi same schody wejściowe z poręczami, rozchodzącymi się u szczytu wokół ganku. Zachowane oryginalne drzwi z kratownicą. Nad drzwiami znajduje się lekka konstrukcja daszku, oparta na ozdobnych już niemal secesyjnych wspornikach. Przy budynku, z prawej strony nawiązująca stylistyką, brama wjazdowa na tylną część posesji. Brama łączy też omawiany budynek, z sąsiednim budynkiem dawnej apteki.
Budynek poddany został renowacji. Zachowano wspomniane już elementy, a także układ okien oraz trapezowy kształt dachu. Wymieniono jedynie okiennice na PCV, co jednak nie burzy harmonii elewacji. Pozostałe atrybuty, pozwalające mieszkańcom żyć odpowiednio do wymogów i standardów dzisiejszych czasów, wkomponowano dyskretnie w bryłę budynku. Zadbano także o estetyczny wygląd tylnej, gospodarczej części budynku. W urokliwy, mikroskopijny skwerek miasto wkomponowano zabytkową pompę, która przetrwała tam do dziś.
Wzrok uważnych przechodniów przykuwają zwykle detale, których tu nie brakuje. Ale nie nam je opisywać, lepiej odnaleźć je samemu.
W okresie przedwojennym w budynku, przy ówczesnej Dirschauer Straße, znajdowały się tylko dwa mieszkania, zamieszkiwane przez rodzinę Kielmann.
